تبلیغات
ظهور 313 - کوفه، شهری آخرالزمانی (2)

کوفه، شهری آخرالزمانی (2)

نویسنده : مدیریت سایت شنبه 31 خرداد 1393 03:05 ب.ظ  •    ارسال شده در: تاریخی مقالات


۳ـ کوفه در هنگامه ی ظهور

در شب ۲۳ ماه رمضان که مصادف با شب آدینه است، پیک وحی، حضرت جبرئیل امین، بین زمین و آسمان، فرمان ظهور آن واپسین امام نور را با نام و نام پدرش (امام حسن عسکری (علیه السلام)) به جهانیان اعلام می دارد.
این آوای روح بخش در سرتاسر گیتی از شرق و غرب عالم به گوش همه ی انسان ها می رسد.

هیچ خفته ای نمی ماند، جز اینکه بیدار می شود، هیچ نشسته ای نمی ماند، جز اینکه برمی خیزد و هیچ ایستاده ای نمی ماند، جز اینکه به حرکت درمی آید. (۵۵)
جالب است که این بانگ آسمانی را هر کسی به زبان مادری خود می شنود. (۵۶) نخستین نغمه ای که گوش جان را نوازش می دهد، این نغمه است که توسط یوسف زهرا (علیه السلام) در سرتاسر جهان شنیده می شود:
«بَقِیَّهُ اللهِ خَیْرٌ لَّکُمْ إن کَنتُم مُّؤمِنِینَ؛ (۵۷)
بقیه الله برای شما بهتر است، اگر مؤمن باشید.»

آنگاه آن آخرین بازمانده از حجّت های پروردگار، در حالی که بر «خانه ی خدا» تکیه نموده، خطاب به همه ی انسان ها می فرمایند:
«أنَا بَقِیَّهُ اللهِ فی أرْضِهِ و خَلِیفَتُهُ و حُجَّتُهُ عَلَیْکُمْ؛ (۵۸)
اینک بقیه الله، خلیفه الله و حجّت خدا بر شما منم.»

آنگاه ۳۱۳ تن اصحاب خاصّ حضرت بقیّه الله (علیه السلام) که فرماندهان لشکری و کشوری آن حضرت هستند، در خدمت آن حضرت گرد می آیند. در دست هر یک از آنها شمشیری است که نام، نام پدر، سیرت، حسب و نسب صاحبش بر آن نوشته شده است. (۵۹)

نخست جبرئیل امین، دست آن حضرت را به عنوان «بیعت» می فشارد، آنگاه اصحاب خاص، که ۳۱۳ تن به تعداد اصحاب بدر هستند، با آن حضرت بیعت می کنند. (۶۰)
یک بار دیگر بانگ جبرئیل در فضا طنین انداز می شود که: «البیعه الله» (۶۱)

امام (علیه السلام) سه روز در «مکّه» اقامت می کند و از مردم بیعت می گیرد و در روز چهارم به پرده ی «کعبه» آویخته، از خداوند منّان طلب یاری نموده، به سوی «مدینه ی منوّره» حرکت می کند. (۶۲)

حضرت (علیه السلام) با ده هزار لشکر مجهز و منظم وارد مدینه شده، اصلاحات خود را آغاز می نماید و مردم ستم دیده و رنج کشیده ی جهان که در زیر فشار جنگ، ستم، تحقیر و تبعیض به ستوه آمده اند، با دمیدن فجر امید و دیدن روزنه ی رهایی، سیل آسا به سوی آن مصلح غیبی می شتابند و دست بیعت به دست با کفایت ید اللّهی اش می دهند.
اگرچه آن مصلح آسمانی از سلاح های کشتار جمعی استفاده نمی کند؛ ولی با رعبی که خداوند از او بر دل جهانیان می اندازد، بر همه ی قدرت های اهریمنی جهان فائق آمده، فتنه ها و شورش ها را از ریشه و بن برانداخته، پرچم همیشه پیروز را برافراشته، به سوی مرکز حکومت حقّه، قبّه الاسلام، «کوفه» حرکت می کند.

ابزار و ادوات جنگی آن امام نور در هنگامه ی ظهور سه سپاه نیرومند است:
۱٫ فرشته هایی که روز بدر به یاری پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) شتافتند؛ (۶۳)
۲٫ انصار با ایمان و یاران با اخلاصی که با عزمی آهنین و اراده ای فولادین از آن حضرت حمایت می کنند؛ (۶۴)
۳٫ رعبی که خداوند از آن حضرت بر دل دشمنان می اندازد، این رعب مسافت یک ماه را از جلو، راست و چپ فرا می گیرد. (۶۵)

۱ـ۳٫ سیمای کوفه در هنگامه ی خروج سفیانی

۱٫ «سپاه سفیانی وارد کوفه می شوند و احدی را فروگذار نمی شود، جز اینکه به قتل می رسانند.» (۶۶)
۲٫ «بعد از آن سفیانی هفتاد هزار لشکر به «کوفه» می فرستد. آنها مردم کوفه را یا می کشند یا دار می زنند یا اسیر می گیرند.» (۶۷)
۳٫ «همچنین سفیانی صد و سی هزار نفر لشکر را به کوفه اعزام می دارد و در «روحاء» و «فاروق» فرود می آیند، در آنجا سی هزار نفر آنها حرکت نموده و در کوفه در محل قبر حضرت هود (علیه السلام)، واقع در «نخلیه» فرود می آیند و در روز عید قربان بر مردم حمله می آورند.» (۶۸)
۴٫ «سفیانی و پیروانش خروج می کنند و قصدی جز کشتن و آزار اولاد پیغمبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و شیعیان آنها ندارند. او یک لشکر به کوفه می فرستد و جمعی از شیعیان آنجا را می کشد و گروهی را به دار می زند.» (۶۹)
۵٫ «آنگاه سفیانی به سوی کوفه رهسپار شده، یاوران آل محمد را می کشد.» (۷۰)
۷٫ «آه، آه، وای بر این کوفه ی شما از آنچه از سفیانی بر آن می رسد.» (۷۱)
۸٫ «پرچم های سیاه از خراسان آمده، در کوفه فرود می آیند، وقتی مهدی آشکار شد آنها را طلبیده، با وی بیعت می کنند.» (۷۲)
۹٫ «بیرون آمدن آن سه نفر: سفیانی و خراسانی و یمانی، در یک سال و در یک ماه و یک روز است و پرچمی در میان پرچم های ایشان به هدایت نزدیک تر از پرچم یمانی نیست؛ زیرا او است که مردم را به حق دعوت کند.» (۷۳)
۱۰٫ «آنگاه که خراسانی و سفیانی یکی از مشرق و دیگری از مغرب مانند اسبانی که مسابقه می دهند، یکی از این طرف و دیگری از آن طرف سعی می کنند زودتر وارد کوفه شوند!.» (۷۴)

۲ـ۳٫ سیمای کوفه در آستانه ی ظهور

روز ۱۲ رجب سال ۳۶ ه‍.ق. امیرالمؤمنان (علیه السلام) وارد «کوفه» شده، آنجا را به عنوان پایتخت دولت علوی برگزید و به زودی فرزند برومندش حضرت بقیّه الله (علیه السلام) به فرمان حق ظاهر شده، با اصحاب، فرشتگان و مؤمنان از «مکّه ی مکرّمه» حرکت نموده، کوفه را به عنوان پایتخت حکومت جهانی خود انتخاب می کند، همه ی مؤمنان از اقطار و اکناف جهان در آنجا گرد می آیند و آنجا به مدت ۳۰۹ سال پایتخت دولت مهدوی (علیه السلام)، سپس پایتخت دولت خاندان عصمت و طهارت (علیه السلام) در دوران رجعت می شود.

روایات فراوانی در قداست و فضیلت کوفه وارد شده که با برخی از آنها در اینجا آشنا می شویم.
نکات فراوانی درباره ی سیمای کوفه و جهان در آستانه ی ظهور آن امام نور بیان گردیده که در اینجا به شماری از احادیث ناگفته اشاره می کنیم، به این امید که بر شور، شعف و شوق انتظارمان افزوده گردد:

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
«قائم (علیه السلام) با کمتر از یک «فئه» (۷۵) خروج نمی کند و شمار یک فئه کمتر از ده هزار نفر نمی شود.» (۷۶)

و در حدیث دیگری فرمودند:   «اصحاب طالوت به وسیله ی رودخانه ای آزمایش شدند… اصحاب قائم (علیه السلام) نیز چنین آزمونی را در پیش دارند.» (۷۷)

رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در این باره فرمودند:
«همانا «مهدی» از فرزندان من، هنگام خروجش از مکّه به کوفه، مانند موسی (علیه السلام) عمل می کند.» (۷۸)

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
«هنگامی که قائم (علیه السلام) در «مکّه» قیام می کند و به سوی «کوفه» عزیمت می کند، منادی اش ندا می دهد: هرگز احدی از شما خوردنی یا نوشیدنی با خود برندارد. (۷۹)
ایشان همان سنگ حضرت موسی (علیه السلام) را که بار یک شتر است، با خود برمی دارند، در هر منزلی که فرود می آیند، چشمه ای از آن جریان پیدا می کند، هر کس گرسنه باشد، سیر می شود و هر کس تشنه باشد، سیراب می گردد. این تنها زاد و توشه ی آنهاست تا هنگامی که در پشت کوفه فرود آیند.»

آنگاه در حدیث دیگری محلّ فرود و کیفیت فرود آن حضرت را چنین فرمودند:
«او در هنگامه ی ظهور، در گنبدهایی از نور در پشت کوفه در «فاروق» فرود می آید.» (۸۰) و (۸۱)

و در حدیث دیگری تعداد آن خیمه ها را هفت خیمه برشمرده و فرمودند:
«او هنگامی که در پشت کوفه فرود می آید، در هفت گنبد از نور فرود می آید و کسی نمی داند او در کدام است.» (۸۲)

و در حدیث دیگری فرمودند:
«گویی قائم اهل بیتم را می بینم که از نجف شما بالا رفته و هنگامی که بالای نجف شما رود، پرچم رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) را می گستراند و می افرازد. هنگامی که آن را بر افرازد، فرشته های بدر بر او فرود آیند.» (۸۳)

امام صادق (علیه السلام) در این باره فرمودند:
«گویی قائم را در پشت نجف می بینم، زره رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) را پوشیده، سپس پرچم رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) را می گستراند و آن غالب است. آن را بر هر چیز که پایین می آورد، نابودش می سازد.» (۸۴)

در این حدیث که بسیار طولانی است و فقط فرازهایی از آن در اینجا آورده شد، به روشنی بیان شده که آن امام نور، وسیله ی غلبه بر همه ی ابزار و ادوات جنگی را دارد، او هرگز از وسایل کشتار جمعی استفاده نمی کند؛ ولی همه ی وسایل کشتار جمعی را از کار می اندازد.

امام باقر (علیه السلام) در این باره فرمودند:
«گویا حضرت قائم (علیه السلام) را می نگرم که از مکّه به همراهی پنج هزار فرشته، در حالی که جبرئیل در سمت راست و میکائیل در سمت چپ و مؤمنان پیش رویش هستند، به نجف کوفه آمده و لشکر به شهرها می فرستد.» (۸۵)

از این حدیث شریف نیز استفاده می شود که «کوفه» پایتخت حکومتی، مقرّ فرماندهی و ستاد نظامی آن حضرت است که با آن شکوه بی نظیر در طول قرون و اعصار، از «مکّه ی مکرّمه» به سوی کوفه تشریف فرما شده، سپاهیانش را از آنجا به همه ی اقطار و اکناف جهان گسیل می دارد.

امام صادق (علیه السلام) صحنه ی دیگری را این گونه ترسیم فرمودند:
«گویا قائم را می بینم که روی منبر کوفه نشسته و یارانش که به تعداد سربازان جنگ بدر، سیصد و سیزده مردند، دور او را گرفته اند و آنها پرچم داران او و حکمران های الهی در زمین بر بندگان او می باشند.» (۸۶)

این حدیث شریف صریح است در اینکه سیصد و سیزده تن یاران خاصّ حضرت، فرماندهان کشوری و لشکری هستند و اصحاب حضرت به اینها اختصاص ندارد؛ چنان که در حدیث اوّل همین بخش از امام صادق (علیه السلام) نقل کردیم که حدّاقل اصحاب به هنگام عزیمت از مکّه ی معظّمه ده هزار نفر می باشند.

امام عسکری (علیه السلام) در ضمن حدیثی در این باره فرمودند:
«سپس او خروج می کند. گویی پرچم های سفید را می بینم که بالای سر او در نجف کوفه به اهتزاز درمی آید.» (۸۷)

امام باقر (علیه السلام) صحنه ی دیگری را این گونه ترسیم فرمودند:
«هنگامی که قائم ظهور کند و وارد «کوفه» شود، خداوند بلند مرتبه از پشت کوفه هفتاد هزار صدّیق (بسیار راستگو) را می فرستد و برمی انگیزاند.» (۸۸)
این حدیث از احادیث رجعت است و این هفتاد هزار نفر از افراد با ایمانی هستند که در «وادی السّلام» یا پیرامون «حرم مولای متّقیان (علیه السلام)» آرمیده اند و به هنگام ظهور حضرت بقیّه الله، ارواحنا فداه رجعت می کنند.



و در حدیث دیگری احتشام و شکوه بی نظیر یاران را این گونه به تصویر می کشد:
«گویا یاران قائم (علیه السلام) را می بینم که به سراسر زمین از مشرق تا مغرب احاطه کرده اند و همه چیز در فرمان آنهاست و درندگان زمین و شکاری آسمان خشنودی آنها را در هر باره می جویند.» (۸۹)
در این حدیث، بُعد دیگری از ابعاد عظمت و شرف یاران حضرت آشکار می شود.

امام صادق (علیه السلام) در مقام بیان هویّت اصحاب خاصّ حضرت صاحب الزّمان (علیه السلام) فرمودند:
«چهارده تن از آنها اهل کوفه هستند.» (۹۰)
در حدیث دیگری از امام زین العابدین (علیه السلام) روایت شده که پنجاه تن از آنها، اهل کوفه هستند. (۹۱)

آنگاه امام باقر (علیه السلام) توان روحی آنان را چنین شرح می دهد:
«گویی آنها را می بینم که سیصد و اندی مرد از نجف کوفه بالا می روند، گویی دل های آنها [در استواری] پاره های آهن است. جبرئیل سمت راست و میکائیل سمت چپ اوست وحشت و هراس، یک ماه قبل و یک ماه بعد از او حرکت می کند.» (۹۲)

در حدیث دیگری تشریح می کند که حضرت قائم (علیه السلام) هنگامی که ظهور می کند، به «رحبه ی کوفه» تشریف می آورد، نقطه ای را نشان می دهد و دستور می دهد که آنجا را بکنند، از آنجا دوازده هزار زره، دوازده هزار شمشیر و دوازده هزار کلاه خود بیرون می آورد، آنگاه دوازده هزار نفر از شیعیان را از عرب و عجم فرا می خواند و آن ادوات جنگی را به آنها می پوشاند. (۹۳)

در حدیث بسیار مفصلی امام صادق (علیه السلام) توضیح می دهد که وجود مقدس حضرت مهدی (عج الله تعالی فرجه الشریف) پس از سیطره ی بر کلّ جهان به سوی «کوفه» باز می گردد، قطعات شمش طلا از آسمان فرود می بارد، طلا و نقره و جواهرات بین مردم توزیع می کند و اعلام می کند هر کس از یکی از شیعیان طلبی دارد به او مراجعه کند و طلب خود را دریافت نماید. (۹۴)

در حدیث دیگری در وصف آنان فرمودند:
«سجده بر پیشانی آنها اثر گذارده است، آنان شیران روز و پارسایان شب هستند، گویی دل هایشان تکّه های آهن است، به هر یک از آنها نیروی چهل مرد داده می شود.» (۹۵)

پی نوشت ها :

۱٫ وقعه ی صفّین، ص ۱۲۷؛ مستدرک وسائل، ج ۱۰، ص ۲۲۵؛ بحارالأنوار، ج ۱۲، ص ۷۷؛ ج ۱۰۰، ص ۲۲۷٫
۲٫ فرحه الغری، ص ۲۲؛ موسوعه العتبات المقدّسه، ج ۶، ص ۷۱٫
۳٫ تهذیب الاحکام، ج ۶، ص ۳۴؛ وسائل الشّیعه، ج ۱۴، ص ۳۷۷٫
۴٫ سفرنامه ی ابن بطوطه، ج ۱، ص ۱۸۵٫
۵٫ اثبات الوصیّه، صص ۱۳ و ۱۴؛ تهذیب الاحکام، ج ۶، صص ۲۲ و ۳۴٫
۶٫ تفسیر عیّاشی، ج ۱، ص ۱۲؛ بحارالأنوار، ج ۱۱، ص ۱۴۹٫
۷٫ موسوعه العتبات المقدّسه، ج ۶، ص ۸۰؛ فرحه الغری، ص ۴۵٫
۸٫ الکافی، ج ۴، ص ۱۹۷؛ بحارالأنوار، ج ۱۱، صص ۱۸۵ و ۲۰۹؛ علل الشّرائع، ج ۲، ص ۴۲۲٫
۹٫ تفسیر عیّاشی، ج ۲، ص ۳۰۷؛ الکافی، ج ۸، ص ۲۳۵؛ بحارالأنوار، ج ۱۱، ص ۳۳۳؛ ج ۱۰۰، ص ۳۸۶٫
۱۰٫ تهذیب الأحکام، ج ۶، ص ۳۷؛ روضه الواعظین، ج ۲، ص ۴۱۱؛ فرحه الغریّ، ص ۷۱٫
۱۱٫ تهذیب الاحکام، ج ۶، ص ۳۱؛ مزار مفید، ص ۱۸٫
۱۲٫ الکافی، ج ۴، ص ۵۸۶؛ الفقیه، ج ۱، ص ۱۴۷٫
۱۳٫ علل الشّرائع، ج ۲، ص ۴۶۱؛ النّهایه، ج ۱، ص ۲۰۸٫
۱۴٫ رجال کشّی، ص ۲۰؛ بحارالأنوار، ج ۲۲، ص ۳۸۶٫
۱۵٫ روضه الواعظین، ج ۲، ص ۴۰۹٫
۱۶٫ اثبات الوصیّه، ص ۲۳٫
۱۷٫ معجم البلدان، ج ۴، ص ۴۹۲٫
۱۸٫ کنز العمّال، ج ۱۲، ص ۳۰۱٫
۱۹٫ تهذیب الأحکام، ج ۶، ص ۴۴؛ المزار الکبیر، ص ۳۴۴٫
۲۰٫ فرحه الغریّ، ص ۶۹؛ وسائل الشّیعه، ج ۱۴، ص ۳۸۷٫
۲۱٫ الهدایه، ص ۱۱۱؛ مستدرک الوسائل، ج ۱۰، ص ۲۰۸٫
۲۲٫ الکافی، ج ۱، ص ۳۹۰؛ بحارالأنوار، ج ۲۵، ص ۴۹؛ ج ۶۱، ص ۴۶٫
۲۳٫ خصائص الأئمّه، ص ۱۱۴؛ مستدرک الوسائل، ج ۱۰، صص ۲۰۳ و ۲۶۴٫
۲۴٫ العقد الفرید، ج ۶، ص ۱۳۷؛ النّهایه، ج ۳، ص ۲۱۷٫
۲۵٫ تاریخ قم، ص ۹۷؛ بحارالأنوار، ج ۶۰، ص ۲۱۴٫
۲۶٫ بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۳۸۶؛ ج ۱۰۰، ص ۳۸۵؛ مستدرک الوسائل، ج ۱۰، ص ۲۰۵٫
۲۷٫ تاریخ قم، ص ۹۵؛ مستدرک الوسائل، ج ۱۰، ص ۲۰۵٫
۲۸٫ بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۳۸۶؛ ج ۱۰۰، ص ۳۸۵؛ مستدرک الوسائل، ج ۱۰، ص ۲۶۴٫
۲۹٫ عیون الأخبار، ج ۲، ص ۶۵؛ بحارالأنوار، ج ۱۰۰، ص ۳۹۲٫
۳۰٫ تاریخ قم، ص ۹۷؛ مستدرک الوسائل، ج ۱۰، ص ۲۰۵٫
۳۱٫ همان؛ بحارالأنوار، ج ۶۰، ص ۲۱۴٫
۳۲٫ اقبال الاعمال، ص ۴۶۵؛ تاریخ قم، ص ۹۴؛ بحارالأنوار، ج ۲۷، ص ۲۶۲٫
۳۳٫ تاریخ الکوفه، ص ۶۳٫
۳۴٫ همان.
۳۵٫ تاریخ قم، ص ۹۷؛ مجالس المؤمنین، ج ۱، ص ۸۳٫
۳۶٫ امالی شیخ طوسی، ص ۶۷۲؛ بحارالأنوار، ج ۹۹، ص ۸۵٫
۳۷٫ الکافی، ج ۴، ص ۵۶۳؛ تهذیب الاحکام، ج ۱، ص ۱۲٫
۳۸٫ بحارالأنوار، ج ۵۷، ص ۲۱۰٫
۳۹٫ الارشاد، ج ۲، ص ۳۷۷؛ غیبت طوسی، ص ۴۵۱٫
۴۰٫ الصّراط المستقیم، ج ۲، ص ۲۵۸٫
۴۱٫ الخرائج و الجوارح، ج ۲، ص ۷۵۲؛ بحارالأنوار، ج ۴۱، ص ۲۸۳٫
۴۲٫ مستدرک الصّحیحین، ج ۴، ص ۴۶۲٫
۴۳٫ غیبت طوسی، ص ۴۴۸؛ الارشاد، ج ۲، ص ۳۷۶؛ بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۲۱۱٫
۴۴٫ الارشاد، ج ۲، ص ۳۷۷؛ الصراط المستقیم، ج ۲، ص ۲۵۰٫
۴۵٫ غیبت طوسی، ص ۴۴۶؛ غیبت نعمانی، ص ۲۷۷٫
۴۶٫ الارشاد، ج ۲، ص ۳۷۴؛ غیبت طوسی، ص ۴۴۵٫
۴۷٫ الصّراط المستقیم، ج ۲، ص ۲۵۸٫
۴۸٫ همان، ص ۲۵۹٫
۴۹٫ امالی شیخ مفید، ص ۱۴۲؛ کامل الزّیارات، ص ۱۶۷٫
۵۰٫ مصباح المتهجّد، ص ۶۸۰؛ تهذیب الاحکام، ج ۶، ص ۲۴٫
۵۱٫ وقعه ی صفین، ص ۱۱۴؛ بحارالأنوار، ج ۳۲، ص ۴۰۵٫
۵۲٫ الکافی، ج ۶، ص ۴۹۸؛ الفقیه، ج ۱ ص ۶۶٫
۵۳٫ تاریخ قم، ص ۹۳؛ بحارالأنوار، ج ۶۰، ص ۲۱۸٫
۵۴٫ نهج البلاغه، نامه ی ش ۱؛ بحارالأنوار، ج ۳۲، ص ۸۴٫
۵۵٫ غیبت نعمانی، ص ۲۵۴٫
۵۶٫ کمال الدّین، ج ۲، ص ۶۵۰٫
۵۷٫ سوره ی هود (۱۱) آیه ی ۸۶٫
۵۸٫ إعلام الوری، ج ۲، ص ۲۹۲٫
۵۹٫ غیبت نعمانی، ص ۳۱۳٫
۶۰٫ تفسیر عیّاشی، ج ۲، ص ۲۵۴٫
۶۱٫ روزگار رهایی، ج ۲، ص ۱۰۶۹٫
۶۲٫ دلائل الامامه، ص ۴۵۵٫
۶۳٫ غیبت نعمانی، ص ۱۹۶٫
۶۴٫ بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۳۲۷٫
۶۵٫ روزگار رهایی، ج ۲، ص ۴۶۱٫
۶۶٫ الیقین، ص ۴۲۳؛ بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۲۱۹٫
۶۷٫ تفسیر العیّاشی، ج ۱، ص ۴۰۲؛ الاختصاص، ص ۲۵۶؛ غیبت نعمانی، ص ۲۸۰؛ بحارالأنوار، ج ۵۲، ۲۳۹٫
۶۸٫ بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۲۷۳؛ ج ۵۳، ص ۸۳٫
۶۹٫ تفسیر العیّاشی، ج ۱، ص ۱۶۳؛ بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۲۲۲٫
۷۰٫ غیبت طوسی، ص ۴۶۴؛ عقد الدّرر، ص ۴۶؛ سنن الدّانی، ص ۷۸٫
۷۱٫خطبه ی البیان، ج ۲، ص ۶۵۱؛ بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۲۰۵٫
۷۲٫ غیبت طوسی، ص ۴۵۲؛ الخرائج و الجرائح، ج ۳، ص ۱۱۵۸٫
۷۳٫ غیبت طوسی، ص ۴۴۶؛ غیبت نعمانی، ص ۲۵۵٫
۷۴٫ غیبت نعمانی، ص ۲۵۵؛ بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۲۳۲٫
۷۵٫ گروه، دسته، دسته از لشکریان.
۷۶٫ تفسیر العیّاشی، ج ۱، ص ۲۵۳٫
۷۷٫ غیبت نعمانی، ص ۳۱۶؛ بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۳۳۲٫
۷۸٫ الخرائج و الجرائح، ج ۲، ص ۹۱۲٫
۷۹٫ الکافی، ج ۱، ص ۲۳۱؛ غیبت نعمانی، ص ۲۳۸٫
۸۰٫ تفسیر العیّاشی، ج ۱، ص ۲۱۵؛ تفسیر الصّافی، ج ۱، ص ۳۷۵٫
۸۱٫ فیض کاشانی «فاروق» را چنین معنی کرده: «شاید منظور این باشد که آن حضرت با چیزی نازل می شود که به وسیله ی آن بین حق و باطل فرق می گذارد» [الصافی، ج ۱، ص ۳۷۵] ولی به این توجیه نیازی نیست؛ زیرا «فاروق» نام محلّی در سرزمین نجف می باشد، چنان که در مورد سپاه سفیانی آمده است: «۱۳۰ هزار نفر به سوی کوفه می فرستد که در «رَوْحا» و «فاروُق» فرود می آیند و ۶۰ هزار نفرشان به سوی کوفه می روند…» [بحار، ج ۵۳، ص ۸۳].
۸۲٫ تفسیر العیّاشی، ج ۱، ص ۲۱۴؛ تفسیر الصافی، ج ۱، ص ۳۷۵٫
۸۳٫ کمال الدّین، ج ۲، ص ۶۷۱؛ تفسیر العیّاشی، ج ۱، ص ۲۱۴٫
۸۴٫ دلائل الامامه، ص ۴۵۷٫
۸۵٫ الارشاد، ج ۲، ص ۳۸۰؛ اعلام الوری، ج ۲، ص ۲۸۷٫
۸۶٫ کمال الدّین، ج ۲، ص ۶۷۲؛ منتخب الأنوار المضیئه، ص ۱۹۸٫
۸۷٫ کمال الدّین، ج ۲، ص ۴۰۹؛ کفایه الاثر، ص ۲۹۶٫
۸۸٫ بحارالأنوار، ج ۵۳، ص ۱۰۴٫
۸۹٫ کمال الدّین، ج ۲، ص ۶۷۳؛ اثبات الهداه، ج ۳، ص ۴۹۴٫
۹۰٫ دلائل الامامه، ص ۵۵۸؛ الملاحم و الفتن، ص ۲۰۲٫
۹۱٫ بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۳۰۶٫
۹۲٫ تفسیر العیّاشی، ج ۲، ص ۱۹۷؛ بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۳۴۳٫
۹۳٫ الاختصاص، ص ۳۳۴؛ بحارالأنوار، ج ۵۲، ۳۷۷٫
۹۴٫ بحارالأنوار، ج ۵۳، ص ۳۴٫
۹۵٫ منتخب الانوار المضیئه، ص ۱۹۵؛ بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۳۸۶٫
منبع مقاله :
شفیعی سروستانی، اسماعیل؛ (۱۳۹۱)، دانشستان سرزمین های درگیر در واقعه ی شریف ظهور، جلد دوم (عراق، عربستان و یمن)



برچسب ها: سفیانی ، ظهور ، کوفه ، آخر الزمان ، فضیلت سرزمین کوفه ، پایتخت امام زمان ،
آخرین ویرایش: شنبه 31 خرداد 1393 03:06 ب.ظ

دوشنبه 27 شهریور 1396 05:06 ق.ظ
of course like your web site but you have to test the spelling on quite a few of your posts.
Many of them are rife with spelling issues and I to find it very troublesome to tell the reality
then again I will definitely come back again.
دوشنبه 16 مرداد 1396 10:49 ق.ظ
WOW just what I was searching for. Came here by searching for
کوفه،
چهارشنبه 21 تیر 1396 10:14 ب.ظ
Hi, Neat post. There's a problem together with your site in internet explorer, could test this?

IE still is the marketplace leader and a huge section of other
people will miss your magnificent writing because of this problem.
پنجشنبه 21 اردیبهشت 1396 10:45 ب.ظ
Hello, i think that i saw you visited my web site thus i came to
“return the favor”.I'm trying to find things
to improve my website!I suppose its ok to use some of your ideas!!
شنبه 19 فروردین 1396 10:01 ب.ظ
I could not refrain from commenting. Very well written!
شنبه 31 خرداد 1393 03:33 ب.ظ
سلام
خداقوت
اگر مایلید تبادل کنیم .
شنبه 31 خرداد 1393 03:21 ب.ظ
بهترین روش های کسب درآمد از اینترنت و درآمدزایی در منزل
شنبه 31 خرداد 1393 03:16 ب.ظ
سلام
ادمین عزیز
میشه بیشتر مطلب بزاری
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر